Bolehkah Sebut ‘Qadim’ Bagi Allah?

Soalan:

Sebahagian golongan Hasyawiyyah mempertikaikan penggunaannya bagi Allah Ta'ala, dan sebahagian daripada mereka mendakwa bahawa ia tidak terdapat dalam wahyu (naqli). Jadi bagaimana kita boleh menyebutkannya bagi Allah Ta'ala?

Jawapan Syeikh Sa’id Fudah:

Pertama: Kami menolak dakwaan mereka bahawa lafaz ini tidak pernah ada penggunaannya bagi Allah Ta'ala. Sesungguhnya ia terdapat dalam hadis yang diriwayatkan oleh Abu Daud daripada Haywah bin Shurayh, beliau berkata:

“Aku bertemu dengan 'Uqbah bin Muslim lalu aku berkata kepadanya: “Telah sampai berita kepadaku bahawa engkau meriwayatkan daripada 'Abdullah bin 'Amr bin al-'As, daripada Nabi SAW bahawa apabila Baginda masuk ke dalam masjid, Baginda akan membaca:

أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ، وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ، وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ، مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

"Aku berlindung dengan Allah Yang Maha Agung, dengan Zat-Nya Yang Maha Mulia, dan kekuasaan-Nya Yang Qadim, daripada syaitan yang direjam."

'Uqbah bertanya: "Itu sahaja?"

Aku menjawab: "Ya."

Baginda turut bersabda:

فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَانُ: حُفِظَ مِنِّي سَائِرَ الْيَوْمِ

"Maka apabila dia mengucapkan demikian, syaitan berkata: “Dia telah terpelihara daripadaku sepanjang hari ini."

Dalam hadis yang sahih ini, engkau dapat melihat bahawa Rasulullah SAW telah menyifatkan kekuasaan Allah Ta'ala itu sebagai ‘Qadim’.

Maksud ‘Qadim’ di sini ialah: Sesuatu yang tiada permulaan baginya. Apa sahaja yang menjadi sifat kepada salah satu daripada sifat-sifat Allah Ta'ala, maka ia lebih utama untuk menjadi sifat bagi Allah Ta'ala. Oleh itu, harus untuk mengatakan bahawa Allah Ta'ala itu bersifat Qadim.

Kedua: Pendapat yang mengatakan bahawa tidak harus menyifatkan Allah Ta'ala dengan sesuatu yang tidak warid adalah pendapat yang tidak boleh diterima, dan tidak sah berhujah ke atasnya dengan menggunakan ijmak. Ini kerana umat Islam telah bersepakat tentang keharusan berdoa kepada Allah Ta'ala bagi sesiapa yang tidak mengetahui bahasa Arab dengan menggunakan bahasanya sendiri, dengan syarat lafaz yang digunakannya itu layak bagi Allah Ta'ala.

Ketiga: Jika pihak yang membantah mendakwa wujudnya ijmak ke atas apa yang dikatakannya, maka kami membatalkan dakwaan tersebut. Ini kerana al-Qadi al-Baqillani telah mengharuskan penggunaan perkataan yang tidak membawa sangkaan (waham) kekurangan bagi Allah Ta'ala walaupun ia tidak warid. Manakala Imam al-Ghazali pula membezakan antara nama dan sifat, lalu beliau berkata: “Sesungguhnya nama tidak harus disebutkan melainkan jika ia warid. Adapun sifat maka ia diharuskan walaupun tidak warid, dengan syarat ia tidak difahami dengan maksud yang tidak layak bagi Allah Ta'ala.”

Sumber:

Hashiyah 'ala Tahzib Syarh al-Kharidah oleh Syeikh Dr. Sa'id Fudah